Rongrop's profileทุกสื่ออยู่ในสายเลือด ไม...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
ขอบคุณสำหรับการเข้าเยี่ยมชม!
ทุกสื่ออยู่ในสายเลือด ไม่มีวันจืดจางเพราะรักจึงรัก เหมันต์ - กังหันลม... ........................... สวัสดีปีใหม่ ..................................... เพชรบูรณ์ อาทิตย์ก่อนกลับบ้านที่เพชรบูณ์ ก็พบว่า ...
ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม ความรู้สึกเก่าๆ ไม่เคยเปลี่ยนแปลง เหมือนทุกอย่างได้หยุดเวลาไว้ เมื่อเกือบ 5 ปีก่อน .... เกือบ 5 ปีที่แล้ว ผมขนของออกจากบ้านไปเรียนต่อ ที่ มหาวิทยาลัยนเรศวร พิษณุโลก ก่อนจะย้ายมาทำงาน ที่กรุงเทพฯ และเรียนต่อปริญญาโทที่ มหาวิทยาลัยบูรพา จังหวัดชลบุรี .... กลับมาบ้านคราวนี้ ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม เหมือนอย่างน่าตกใจ ความรู้สึกลึกลับ แปลกๆ ที่เคยเกิดขึ้น ในห้องนอนทุกครั้งที่ความมืดเข้าปกคลุม ก็ยังเกิดขึ้นทุกครั้ง ที่ผมเข้ามาและปิดไฟ บางอย่างไม่จำเป็นต้องทักทาย ก็ไม่ต้องกังวลว่ามันจะไม่มา .... แสงยามเช้าสาดส่องผ่านช่องเขา ที่นี่ สิ่งที่เรียกว่าเช้า มักมากับความชุ่มชื้น และที่บ้านนี้ คุณพ่อมักตื่นก่อนเสมอ เพชรบูรณ์ก็ยังเหมือนเดิม ภาพที่ผมเห็นตั้งแต่ผมเกิด วันนี้ผ่านมา 23 ปี ถ้าไม่นับทุกคนที่แก่ลง สิ่งที่เปลี่ยนไปก็นับได้ไม่ถึง 10 อย่าง ... แม่ค้าที่ตลาดก็ยังคนเดิมๆ คนขายเป็ดย่าง แม่ค้าหมูสะเต๊ะ ร้านหนังสือเก่าๆ และเสียงตีระฆังเมื่อโลกใบนี้มืดลง ของยามตลาด ก็ยังคงกังวานอยู่ในความเงียบ .... เด็กโรงเรียนหญิง ก็ยังทำให้ผมมองตามได้เสมอ .... ตื่นเช้ามาวันนี้ ถ้าเบลอๆ หน่อยคงหยิบกุญแจ ขับรถมอไซไปโรงเรียน ไม่น่าเชื่อว่าเมืองเล็กๆ เมืองนี้ สำหรับผม ...
ไม่ต้องอะไรมากหรอกครับ
แค่เห็นชื่อจังหวัด ก็หายใจได้ลึกขึ้นแล้ว 555+
....
ลมหนาว..
ลมหนาวโชยมาอีกแล้ว ..
หนาวที่บางแสน กับหนาวที่กรุงเทพฯ พิษณุโลก หรือที่พะเยา ก็หนาวคล้ายๆ กัน
คือใจหวิวๆ รู้สึกโหว่งๆ ในใจ .. ผมเขียนบันทึกนี้ที่บางแสน
อากาศหนาวที่นี่พัดมาพร้อมกับลมทะเล บรรยากาศค่ำๆ ขับรถเลาะริมหาด อืม .. รู้สึกดี
ขับรถไป มองแสงไฟ มองฟ้า มองทะเล ชอบจริงๆ บรรยากาศแบบนี้ รู้สึกคุ้มค่าที่มาเรียนที่นี่
ทำงานอยู่กรุงเทพฯ ๕ วัน เสาร์อาทิตย์มาเรียนโทที่บางแสน ก็ได้คลายอารมณ์ไปเหมือนกัน
....
ขับรถเลาะริมหาด ใจตอนหนึ่ง ก็คิดย้อนกลับไปถึงฤดูหนาวที่พิษณุโลก คิดถึงเหตุการณ์หลายๆ อย่าง
กลิ่นดอกไม้อะไรซักอย่างแถวลานสมเด็จฯ ยังคงหอมติดอยู่ในความทรงจำ
ลมหนาวที่นั่น ผูกพันกับเหตุการณ์ในวิถีชีวิตมากมายเหลือเกิน
ลมหนาวพัดมาทีไร ภาพต่างๆ ในอดีตก็มักปรากฏเรียงลำดับขึ้นมาในความคิด
แม่น้ำน่านก็ดี ไนท์บาซาร์ วัดใหญ่ ภาพภายในมหาลัย ถนนหนทางต่างๆ ก่อนจะตัดภาพมาหนาวต่อที่ ม.หัวเฉียวฯ สมุทธปราการ ไปใช้ชีวิตฝึกงานที่นั่นอยู่ ๔ เดือน ....
ลมหนาวหวนมาอีกแล้ว แม้วันนี้สายฝนจะยังโปรยปราย
....
ผมคิดว่าเวลานี้ ค่ายเพลงต่างๆ คงกำลังเตรียมเปิดตัวอัลบั้มใหม่ .. กับทำนองเหงาๆ เข้าบรรยากาศ
มีคนบอกว่า "ลมหนาว เหงากว่า ลมธรรมดา"
บางคนก็บอกว่า "เพลงเหงา ทำให้หนาวได้มากกว่าเพลงธรรมดา"
....
ไม่รู้สิ สำหรับผม มันก็เหมือนเดิม
...
แล้วก็ไม่มีอะไรซักอย่างที่สามารถพาเราย้อนกลับไปพบความสุขในอดีตได้
......
มีแต่ลมหนาว .. ในอนาคต
...
คิดได้ไงพอดีได้ไปมีส่วนร่วมในการพิจารณาให้ทุนโครงการ ขอบ่นนิดนึง
- ให้ลิมิตแต่ละโครงการไม่เกิน 200,000 ขอมา 199,000 เห็นงบก็รู้สึกแปลกๆ
- ผู้เข้าร่วมแค่ 50 คน ?????
- จัดโครงการในมหาลัยตัวเอง 2 วัน ขอค่ารถวันละ 15,000
- กิจกรรมละลายพฤติกรรม 30 นาที ขอมาเฉพาะกิจกรรมนี้ 19,000 บ้ารึเปล่า
- และอื่นๆ อีกมากมาย แต่ที่สำคัญ .. .
- ค่าตอบแทนเจ้าหน้าที่ (staff) ชั่วโมงละ 1,000 ต่อคน !!!!! อันนี้ไม่ใช่วิทยากรนะ
อย่าได้มาเป็นรัฐบาลเลยครับ คนคิดโครงการแบบนี้ ไม่อายคนพิจารณางบมั่ง
199,000 ผมเอาไปสร้างศาลาริมทางให้คนเดินทางได้หลบฝนดีกว่า
ปล. จริงๆ น่าจะให้จัดนะ แล้วแจ้ง สตง. ให้ไปตรวจสอบบัญชี .... คิดได้ไง ไอ้คนพวกนี้
นิทานเดนมาร์ค วิถีพุทธผมได้อ่านนิทานเรื่องหนึ่งนะครับ เป็นนิทานเดนมาร์คที่พระอาจารย์ชยสาโร อดีตเจ้าอาวาสวัดป่านานาชาติ ศิษย์หลวงปู่ชา ได้ถ่ายทอดไว้
อ่านแล้วได้แง่คิดมาก จึงอยาก นำมาให้ทุกๆ ท่านได้อ่าน เป็นเรื่องเกี่ยวกับสวรรค์ - นรก ของชาวยุโรป
ทุกท่านลองพิจารณาดู
... คืนหนึ่ง ชายคนหนึ่งนอนอยู่ จู่ๆนางฟ้าก็เหาะลงมาหาถึงห้องนอน
“ไปเที่ยวกันไหม...” นางฟ้าชวน “ไปไหนล่ะ” นางฟ้าตอบว่า ไปเที่ยวนรก-สวรรค์ คนหนุ่มก็บอกว่าอยากไป
พริบตานั้น นางฟ้าก็พาเขาไปถึงห้องใหญ่ มีโต๊ะยาวเต็มไปด้วยอาหารชั้นดี ใส่จานใส่ถ้วยเป็นระเบียบเรียบร้อย
รอบโต๊ะ มีคนตัวผอมเหลือง ท่าทางน่าสงสาร
นางฟ้าชี้ไปที่คนพวกนั้น “นี่คือ สัตว์นรก”
คนหนุ่มยืนงง...นรกก็อยู่ในห้องสวยๆ มีอาหารการกินอย่างดี มองไปอีกทีก็พบสิ่งผิดปกติบนโต๊ะ
เป็นช้อนตักอาหารยาวถึงหนึ่งเมตร
นางฟ้าอธิบายว่า เงื่อนไขในการกินอาหารอร่อย อยู่ที่ต้องใช้ช้อนคันยาว ตักใส่ปากให้ได้ แต่คนพวกนี้
ตักเท่าไหร่ก็ไม่ถึงปาก...สักที
นี่คือที่มาของการอดอาหารขั้น “ผอมเหลือง”
คนหนุ่มเริ่มรู้ที่มาของนรก...รบเร้าขอไปดูสวรรค์บ้าง นางฟ้าใจดีก็พาไปอีกห้องใหญ่ มีโต๊ะยาวๆ เต็มไปด้วยอาหารรสเลิศ
มีช้อนยาว...ทุกอย่าง...เหมือนห้องนรกที่ผ่านมา
ห้องเหมือนกัน มีอาหารชั้นดีพอๆกัน แต่ความต่างกัน อยู่ที่คนรอบโต๊ะ ทุกคนอ้วนท้วนสมบูรณ์
หน้าตายิ้มแย้มแจ่มใส
ชายหนุ่มทำท่างง นางฟ้ายิ้มแล้วก็อธิบาย เหตุที่ห้องนี้เป็นสวรรค์ ทั้งที่มีเงื่อนไขกินด้วยช้อนยาวหนึ่งเมตรเหมือนกัน
ก็คือ คนบนโต๊ะผลัดกันตักอาหารใส่ปากกันและกัน
เพราะมีจิตใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่กัน ทุกคนก็ได้กินอาหารอร่อย อิ่มหนำสำราญ
...............
จบนิทานนรก-สวรรค์ฉบับฝรั่ง ท่านชยสาโร ก็พรรณนาความแตกต่างระหว่างสองห้อง คนในห้องนรก คิดแต่จะได้ฝ่ายเดียว ขณะที่คนในห้องสวรรค์ มีความรักกัน ช่วยเหลือกัน อยากมีความสุข แต่ก็คำนึงถึงความสุขคนอื่น นิทานเรื่องนี้ แม้เล่ากันที่เดนมาร์ก แต่ก็สอนให้รู้หลักการ เดียวกับคำสอนแบบไทย
.....
สวรรค์อยู่ในอก นรกอยู่ในใจ อยู่ใกล้ๆแค่ในใจเรานี่เอง ใกล้จนกายร้อย ใกล้จนใจเย็น ใกล้จนเราไม่ได้สนใจ เหอๆ
....
|
|||||||||||||||
Send a private message
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts|
|
